Posts tonen met het label jeugd. Alle posts tonen
Posts tonen met het label jeugd. Alle posts tonen

02 februari 2021

Bisa Butler

Interview

Bisa Butler maakt quilts. Vooral portretten die persoonlijke en historische verhalen over het zwarte leven laten zien. De quilts van Butler vormen een geheel met een thema terwijl iedere quilt een eigen verhaal vertelt.
Thema's als familie, gemeenschappen, migratie, de jeugd en toekomst.
Ze gebruikt hiervoor uiteenlopende prints voornamelijk de african wax prints. Ook wel Ankara of Dutch Wax Prints genoemd. Dat laatste omdat Vlisco, Nederland, een heel groot deel van deze markt beheerst. 

The Safety Patrol - 2018

Butler gebruikt foto's die haar inspireren voor de compositie en hoe ze figuren wil tonen. Ze maakt gelaagd werk en quilt het geheel later door alsof ze nog een laagje schildert met het draad. 
Ze gebruikt haar familie-albums als inspiratie maar ook het gedachtegoed van AfriCOBRA (The African Commune of Bad Relevant Artists), het werk van Romare Bearden en Faith Ringgolds en foto's van Gordon Parks. 

The Broom Jumpers - 2019

Haar eerste quilt Francis en Violette toont haar grootouders. Een quilt die ze maakte tijdens haar studie Arts education aan de Montclair State University, New Yersey. Aan Howard University in Washington D.C., volgde ze een opleiding schilderen. Ze stapte over op textiel om meer levendigheid en dimensie aan haar werk te geven, die ze in haar schilderijen miste. Praktisch gezien kwam textiel ook goed uit omdat ze kon blijven werken tijdens haar zwangerschap en na de geboorte van haar dochter. Olieverf en thinner vond ze te giftig om daarmee verder te werken in deze periode.
Al op jonge leeftijd had ze van haar oma en moeder leren naaien. De techniek die haar nu geen windeieren legt. 

The Art Institute of Chicago besteedt t/m 6 september aandacht aan het werk van Bisa Butler.
Er zijn meer dan 20 portretten te zien.

Interview





13 mei 2020

Hier vind je een filmpje over Blauwdruk in Oostenrijk, Duitsland, Hongarije, Tsjechië en Slovakije
Sinds 2018 staat dit als Immaterieel Erfgoed op de lijst van UNESCO.


Blauwdruk is een manier van stof bedrukken waarbij je een pasta of was, die geen verf aanneemt en doorlaat, op de stof  aanbrengt voordat je die stof in een indigobad doet.
Daardoor kan de verf niet doordringen in de stof op de plek waar de was zit. Daardoor blijft de plek met het met de was aangebrachte ontwerp wit of ongeverfd.


Om de ontwerpen op de stof aan te brengen, worden 'blocks' die soms honderden jaren oud zijn, gebruikt. In dit geval worden regionaal geïnspireerde motieven of meer algemene motieven en soms christelijke afbeeldingen gebruikt.


Het gebruik van flora en fauna motieven staat in relatie met de regio.

Traditionele blauwdruk is in dit geval niet alleen het bedrukken van de stof. Het gaat ook om de voorbereiding. Het spinnen van de vezel, weven, de afwerking, het bedrukken en verven.
Tegenwoordig zijn het vaak kleine familiebedrijven die onder leiding staan van de tweede tot soms wel de zevende! generatie van drukkers / ververs.
Ieder betrokken familielid neemt een deel van het productieproces voor zijn of haar rekening.
De kennis wordt van generatie op generatie doorgegeven volgens oud familierecept. Soms in de vorm van logboeken uit de negentiende eeuw. En de kennis wordt via het familie-logboek doorgegeven maar ook door 'zien en doen'. Zoals we tegenwoordig zeggen; learning by doing.
De betrokkenen hebben een sterke emotionele band met de traditie en het product dat ze maken. En zijn bovendien trots dat zij deel uit maken van een lang bestaande familietraditie.



Wanderungen der Färbegesellen
Klik op bovenstaande foto om de
reportage van UNESCO te zien