Angisa

Vandaag, zaterdag 24 juni 2023, werd in Museum ANNO de tentoonstelling geopend

'Oog in Oog – Zwols Koloniaal Erfgoed’

Een dag in het teken van ontmoeting en verbinding; de viering van onze multiculturele samenleving.

Een deel van deze dag stond in het teken van textiel, de Surinaamse klederdracht, de Kotomisi.
Deze kotomisi, dame in koto(rok) en jaki (jasje), is niet compleet als ze geen mooie gesteven en gevouwen angisa (hoofddoek) op haar hoofd draagt. 

Mensen konden vandaag deelnemen aan een unieke workshop Angisa vouwen.
Doeken die gevouwen worden tot hoofdeksel waarmee de tot slaafgemaakte vrouwen geheime boodschappen konden uitwisselen. De vorm waarin de doek gevouwen werd, vertelt meer dan woorden kunnen zeggen.

De geschieden van Angisa is al een verhaal. Tijdens de workshop hoor je over de historie en de betekenis. Maar ook over het materiaal en de voorbereiding die nodig is om het materiaal vorm te kunnen geven. Uiteenlopende modellen en de betekenis worden besproken én getoond.

Om een Angisa te kunnen maken heb je nodig: het doek, een paar spelden en ..... drie handen! 
Met dé grote truc leer je hoe dat kan.

Natuurlijk kwam ook de uitbundige kleding ter sprake. Het statement dat je maakt door de kleding die je draagt. Uitstraling, schoonheid, eigen waarde, trots en verbinding/verbondenheid waren sleutelwoorden. Rijkelijk werden tips en ervaringen gedeeld. 

Er zijn prachtige Angisa's gevouwen onder leiding van vakvrouw Patricia. 

Kotomisi Patricia

Hier boven en onder resultaten van de workshop

Dismaland

Dit artikel heeft niets te maken met textiel.

Wél met statement en kunst. Je hebt het misschien al gehoord; Kunstenaar Banksy heeft op een industriegebied net buiten Bristol een voormalig zwemparadijs gebruikt om een Bemusement park te realiseren.

"De meest teleurstellende nieuwe attraktie in Groot Brittannie" zal voor een periode van vijf weken geopend zijn. Waarvan de eerste dag de openstelling alleen voor 'locals' was.

Banksy is een van de voorlopers die zich bezighield met Graffiti vervolgens Street Art en later Urban Art. Banksy is een pseudoniem en niemand weet wie erachter zit. Oorspronkelijk waakten graffiti kunstenaars ervoor gezien en vervolgens gepakt te worden door de politie.

Banksy staat inmiddels bekend als groot kunstenaar en de kunst die hij maakt staat onder zeer strenge bewaking. Het zijn inmiddels gevraagde items en als er een kunstwerk op een betonnen muur staat, wordt het met veel 'liefde'  en kracht eruit gezaagd om vervolgens te gelde worden gemaakt. Banksy maakt nu 'collectors-items'. Verwacht wordt ook dat de entree tickets, de ballonnen en alles wat met Dismaland te maken heeft ook enorm veel verzamelwaarde gaat krijgen.

Banksy heeft niet minder dan 58 bevriende, en wereldwijd beroemde, kunstenaars uitgenodigd om samen met hem Dismaland te realiseren. Damien Hurst bijvoorbeeld heeft ook zijn medewerking verleend.
Banksy vindt het belangrijk om als groep met een gemeenschappelijk doel een statement te maken. Des te krachtiger komt het statement over.

Dat is zo te zien met Dismaland gelukt.
Het is verbazingwekkend te zien hoe een project van dit formaat geheim kon blijven. Tot twee dagen voor opening is dat gelukt waarna het vervolgens uitlekte en in een rázend tempo de wereld over ging. Nu, staan mensen in een 4-uur durende rij om binnen te kunnen. De E-ticket verkoop ligt tot dinsdag stil omdat de boel is vastgelopen.

Een Bemusement Park dus.





Draaimolens met paarden op weg naar de slachtbank.








Een vijver waar je naar eendjes kunt 'vissen'. Maar de eendjes zitten onder olie en pek.
Banksy's thema's hebben altijd te maken met o.a. apocalypse, consumentenmaatschappij, en sociaal kritische problemen, en immigratie. Zo zijn er 'vluchtelingenbootjes'

Het was de bedoeling om de 'windmolen' het park van electriciteit te voorzien, maar meer dan twee telefoontjes kun je er niet mee opladen. Very, very Dismal dus.

Het personeel in Dismaland is somber en ongeïnteresseerd en is vooral niet klantvriendelijk of hulpvaardig.

Zwarte ballonnen met de opdruk " I'm an imbeciel" zijn te koop en er is een karikaturist die de achterkant van hoofden tekent.....

De quote uit de folder is:
A theme park who’s big theme is: theme parks should have bigger themes…

De naam Dismaland is een afgeleide van disamal - troosteloos. Met een schuin oog naar de wereld waar Mickey woont, je weet wel. Die met die oren.

Geopend van 22 augustus t/m 27 september 2015

Bekijk ook nog eens het artikel d.d. 7 oktober 2014 over Dystopisch breiwerk op deze blog.

Statement in Fashion

Vroeger was een modiste voornamelijk iemand die zich bezig hield met het ontwerpen en maken van hoeden.
Dit waren voornamelijk vrouwen die er ook een winkel bij hadden. Daar verkochten ze hoeden, shirts, mantels, halsdoeken en ondergoed. Tegenwoordig wordt modiste gebruikt voor iemand die ontwerpt, creëert en verkoopt. Niet alleen meer voor hoeden maar ook fashion.

Rose Bertin
door Jean-Francois Janinet in 1780

Marie-Jeanne Rose Bertin was zo iemand. Een franse hoeden en jurkenontwerpster
en –maakster.
Toen Marie Antoinette uit Oostenrijk was aangekomen in Frankrijk viel ze als een blok voor de nieuwe stijlen in de Franse mode.  Om ook op haar manier eer aan haar nieuwe land te tonen.

Al snel maakte ze kennis met Rose Bertin die haar nieuwste creaties mocht tonen.
Marie-Antoinette droeg een van Bertin’s creaties  tijdens de kroning van haar man, Lodewijk XVI. Bertin is behalve ontwerpster ook vertrouwelinge en vriendin geworden van Marie-Antoinette.

Tijdens de tweede helft van de achttiende eeuw begonnen de Franse vrouwen met een ‘pouf’ hun haar ‘op te bouwen’ en droegen oversized jurken. Bertin ontwerpt binnen deze trend maar gaat enorm overdrijven. Op een gegeven moment draag Marie-Antoinette een kapsel van bijna  drie meter hoogte en dit werd zelfs het handelsmerk van Marie-A. Kapsels werden verfraaid met ornamenten en objecten.
Bertin werkte hierbij samen met Leonard, de Koninklijke kapper.

Bertin gebruikte deze kapsels om ook een statement te maken. Zij ontwierp een pouf met thema de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog als ook een pouf die de naam inenting droeg. Statement voor het vaccineren tegen pokken.

Bertin werd ook gevraagd poppen te ontwerpen en te kleden volgens de laatste trends. Deze werden vervolgens als koninklijk geschenk cadeau gegeven. Ook hier werd weer goed overdreven. Sommige poppen waren op het formaat van een kind.

Rose Bertin was bijna bij iedere nieuwe creatie van de koningin betrokken. Werd daarom ook wel cynisch de ‘Minister van Fashion’ genoemd. Niet alleen met de enorme kapsels maar ook met de jurken toonde Bertin wat haar persoonlijke overtuiging was.

Marie Antoinette
 door Jaques-Fabien Gautier d'Agoty 

Dames die haar enorme, imposante  jurken droegen namen wel drie keer zo veel plaats in als mannen. Zette zich zo ook in voor de positie van de vrouw. Met alle statements zorgde ze ervoor dat mode niet alleen mode was maar ook een sociaal en politieke inhoud kreeg.

Marie-Antoinette
door Jean-Francois Janinet

Vanuit hét centrum van mode; Parijs ging deze invloed én de creaties door heel Frankrijk. Maar ook naar Londen, Venetië, Constantinopel en Wenen. Hiermee kreeg de Franse couture wereldwijd naam.

Tijdens de periode dat Marie-Antoinette gevangen zat bleef Rose Bertin opdrachten van haar ontvangen. Het betrof kleine veranderingen of het vervangen van een lint. Wel maakte ze nog de rouwjurk naar aanleiding van het overlijden van Lodewijk XVI.

Ten tijde van de Franse revolutie zijn veel van haar ‘voorname’ klanten geëxecuteerd of gevlucht. Rose Bertin verlegde die tijd haar werkgebied en wel naar Londen. Nog een tijdje kon ze haar geëmigreerde klanten bedienen. Maar ook haar fashion-design poppen vonden nog gretig aftrek in de Europese steden en bijvoorbeeld in Sint Petersburg.
Met het aanbreken van de negentiende eeuw gaf Rose Bertin haar bedrijf door aan haar neefjes en ging zij met pensioen. Zij overleed in het jaar 1813.

Six Yards Guaranteed Dutch Design

Six yards guaranteed dutch design is de titel van de tentoonstelling in MMKA.
Nog tot en met 7 mei te zien.

Deze tentoonstelling geeft een kleurrijk overzicht van de pagnes die ontworpen en bedrukt worden bij Vlisco in het Nederlandse Helmond. Het bedrijf Vlisco, gestart in 1846, en uitgegroeid tot dé naam als het gaat om Dutch Wax stoffen.

Vlisco is gezichtsbepalend in vooral Centraal en West-Afrika. En de pagnes zijn een belangrijk onderdeel binnen verschillende culturen op dit continent. Met een 'Vlisco' kun je laten zien dat je 'het gemaakt' hebt. Er zijn mensen die één pagne, of een deel daarvan, koesteren. Sommigen hebben er wel vijfenzeventig in een kist liggen. Rijkdom dus. Een pagne van Vlisco kan een bruidsschat zijn of een cadeau van dochters aan moeders.
Een pagne is zes of twaalf yard stof. Met repeterende motieven, in de breedte bedrukt. Een pagne van Vlisco is heel erg gewild en heeft dus status. Maar is ook van een geweldige kwaliteit. De kleuren worden niet vaal na wassen of het blootgesteld zijn aan - ontzettend veel - zonlicht.
De ontwerpen en kleurstellingen hebben een code die in de zelfkant op de stof is gezet. Omdat er in dit deel van de wereld ook nog veel analfabetisme heerst is het voor 'de vrouwen' veelal moeilijk om hierin een duidelijk onderscheid te maken. Zodra de pagnes uit Nederland aankomen 'dopen' ze de stoffen daarom met een naam. Een naam die duidelijk weergeeft waar de symbolen op de stoffen voor staan. Dat is makkelijk te onthouden. Dat is makkelijk voor kopers en verkopers maar ook je omgeving 'leest' aan je pagne welk statement je ermee wilt maken.

Naam: Geld Vliegt - ga er goed mee om

Maar meer nog, de stoffen van Vlisco zijn een wezenlijk onderdeel geworden binnen internationale mode, fotografie en beeldende kunst. Deze stoffen met een rijkdom aan geschiedenis en gelaagdheid vanwege betekenis vinden hun weg naar modeshows van Parijs en Accra (Gana) maar ook naar galeries in Londen en New York.