![]() |
Dit gaat zó leuk worden! Kom je een kijkje nemen?
Je bent van harte welkom.
Gratis entree
#vakmanschap #passie #ambacht #ambachtelijk #diverseproducten #handgemaakt #handmade #veelmoois #uiteenlopend #ontmoeten #verhalen
Dé plek voor liefhebbers van textiele vormgeving en handwerken. Ambacht, vakmanschap en creativiteit staan in de spotlight. Het is een inloopcafé, géén lesmoment, waar je werkt met eigen materialen in eigen tempo en op eigen niveau. Iets afmaken of iets beginnen, inspireren en geïnspireerd worden. Deelname op woensdagmiddag € 5,00 p.p. incl. koffie/thee. Kijk voor data, locatie én overige activiteiten in rechterkolom. Kijk je op telefoon, klik helemaal onderaan op internetversie.
![]() |
Je bent van harte welkom.
Gratis entree
#vakmanschap #passie #ambacht #ambachtelijk #diverseproducten #handgemaakt #handmade #veelmoois #uiteenlopend #ontmoeten #verhalen
Het Zomer Intermezzo staat ook dit jaar weer in de agenda.
Op vrijdag 18 en zaterdag 19 juli wordt een tweedaagse workshop georganiseerd.
![]() |
| door Mathilde Jongbloed |
We gaan aan het werk naar aanleiding van een werkstuk van docent Mathilde Jongbloed die op haar beurt zicht heeft laten inspireren door het werk van Esspeer en Vanessa Barragão.
De technieken die gebruikt gaan worden zijn breien, haken, smyrna en borduren. Je kunt één of meerdere technieken verwerken in jouw werkstuk tijdens deze tweedaagse.
Onze locatie Bij BrainZ staat tot onze beschikking op beide dagen van 10.00 tot 16.00 uur. Je kunt heerlijk doorwerken, het werk laten liggen tot de volgende dag en dan weer relaxed verder.
Mathilde leert je de kneepjes van deze techniek waarbij je leert, of meer inzicht krijgt, in structuur, en ontwerp waarbij verbindingen de verschillende delen tot een fraai geheel laten samensmelten.
Lijkt het je leuk om hieraan deel te nemen of wil je meer info, mail met handwerkcafezwolle@hotmail.nl of gebruik het contactformulier op deze pagina.
Geen foto van Freeform Breien bij dit bericht? Klopt, er is voor gekozen om geen foto te plaatsten.
Waarom niet? Omdat dit artikel over Freeform Breien gaat. Wanneer er een foto bij zou staan, zouden je gedachten al in een bepaalde richting kunnen gaan. Het interessante van Freeform Breien is de vrijheid die je neemt om jouw ideeën om te zetten in breiwerk.
Tijdens de lessen leer je hoe je dat kunt realiseren zodat het ook een evenwichtig werkstuk wordt.
Als vervolg op, of misschien voor jou als nieuw begin, gaan we (weer) Freeform Breien in 2025.
Er staat weer een nieuwe serie Freeform Breien lessen op het programma.
In Oekraïne wonen mensen, de Hutsul, die een eeuwenoude weeftraditie levend houdt door gebruik te maken van dezelfde gereedschappen en technieken die hun volk al generaties lang gebruikt. In oorlog en vrede zijn ze vastbesloten hun ambacht levend te houden en verkopen ze hun dekens op Etsy. In het filmpje zie je hoe ze de traditie overeind houden.
Wat je in dit filmpje ziet, geldt voor alle technieken binnen het handwerken. Alle handelingen moeten wel gedaan worden. Je doet het niet 'even'. En daarbij, de een handwerkt vanuit passie, voor de ander is het werk en voor weer anderen is het overleven.
Woensdag 13 december is Natuurbakkerij Brood van de Haan met een kraam op een kerstmarkt gespot.
Brood van de Haan is een ambachtelijke bakkerij aan de rand van Zwolle waar je 100% natuurlijk brood vindt dat op traditionele wijze wordt gemaakt. Door samen te werken met lokale akkerbouwers, molenaars en andere ondernemers zetten zij zich in om de korte keten betekenisvol te maken.
Eigenlijk viel eerst de trui meer op dan het brood.
Deze bakker, Dave de Haan, heeft namelijk niet alleen een passie voor ambachtelijk gemaakt brood maar voor ambacht in de ruimste zin van het woord.
Hij draagt een handgebreide IJslandse trui, een Lopapeysa.
Een IJslandse trui mag alleen IJslandse trui, Lopapeysa, heten als de trui in IJsland gebreid is en natuurlijk ook gemaakt van IJslandse wol. Dus ook van wol van schapen die in alleen in IJsland leven. De trui is herkenbaar aan de ronde pas met authentieke IJslandse motieven.
Sinds 2020 is het in IJsland zo geregeld dan de naam van de trui wettelijk is beschermd met een zogenaamde oorsprongsbenaming. Hiermee is de IJslandse trui uniek.
De truien uit IJsland, Scandinavie, Ierland, de Hebriden, de Ganseys en onze visserstruien hebben een gemeenschappelijke deler. Ze worden van een geschikte wol gebreid die, naar mate de trui meer gedragen wordt, wind en waterafstotend wordt.
Deze trui, de trui van Bakker de Haan, heeft al een heel traject achter de rug. De bakker heeft 'm aangetroffen, én op de kop getikt, in een kringloopwinkel in East London. Een van de meest hippe plekken in Londen, vooral voor de 'Young Professional'.
Ambacht en vakmanschap in brood, maar ook in 'knit, wear - en waar nodig - mend en repair'.
Voor wie het niet gezien heeft.
Het programma BinnensteBuiten is op werkdagen om 19.05 uur en in het weekend om 17.30 te zien op NPO2.
De laatste tijd worden er items uitgezonden die te maken hebben met ambacht en vakmanschap. Zo ook deze week. Op 21 maart j.l. stond Eva Klee in de schijnwerper.
Als kind kreeg Eva haar eerste weefgetouw van haar moeder. Na een intensieve opleiding in Duitsland en een leven lang leren, heeft ze nu haar eigen weverij. Ze weeft elke dag met veel passie, en blijft zoeken naar de mooiste materialen en patronen om mee te weven.
Tijdens de uitzending werd het in delen tijdens de uitzending getoond.
Als je op de foto klikt, kun je de hele mini-docu over Eva Klee, haar werk en werkwijze zien.
De moraal van naald en draad is de titel van een artikel dat zaterdag 11 september in de Volkskrant stond.
Van een trendje op Pinterest is borduren een serieuze tijds-besteding geworden. Geschikt voor elke plek en het draagt ook nog bij aan een duurzame garderobe, zo ontdekte Vanessa Oostijen.
Het begon anderhalf jaar geleden, tijdens de eerste lockdown, met de online boekpresentatie van mijn debuutroman Tussenruimte en niks om aan te trekken.
Ik zocht mijn heil in de Zara-app en spendeerde een hele avond aan het vinden van een jurk die de domper van een online in plaats van een fysieke boekpresentatie om kon zetten in wat de geschiedenis zou ingaan als het smaakvolste digitale edoch literairste evenement van het jaar. Ik bestelde meerdere opties; er zou vast wel íéts passen. De jurken arriveerden, en met de bestelling werd een déjà vu afgeleverd: niks paste goed, de stof was het net niet, de stiksels voelden als visdraad. Ik wist het al, een heilig pak vind je niet bij Zara. Waar wel? In mijn kast hing een dierbaar kledingstuk, de jurk die ik droeg tijdens mijn huwelijksreis van één dag. Een bleekroze kanten exemplaar waar op dijbeenhoogte een bruingerande vetvlek zat als gevolg van een boottocht. Ik vroeg me af wat ik me vaker afvraag in het geval van praktisch-esthetische kwesties: wat zou @rudyjude doen? @rudyjude is het Instagramaccount van Julie D. O'Rourke, een ontwerper uit Maine.
O'Rourke's leven en dat van haar gezin is een doe-het-zelfdroom van een hogere orde. Alles - huis, tuin, kleding, voorwerpen - is zelfgemaakt, zelfs het vlas waarvan ze linnen spint is afkomstig van eigen oogst. Haar manier van doen is monter en losjes, tussen de bedrijven door, wat haar levenswijze zeer aanstekelijk maakt.
Sinds een vriendin me op O'Rourke's bestaan wees, is haar Instagramaccount een dagelijkse bron van inspiratie en doe het zelf-aanmoediging. Wat O'Rourke zou doen dacht ik, was: de vlek uit de jurk knippen en het gat op smaakvolle wijze dichten. Ik bekeek enkele van haar tutorials, kocht een borduurring, repareerde mijn jurk en redde mijn boekpresentatie. De jurk, nu voorzien van een abrikooskleurig zijden lapje waarop ik met de hand kleine boterkleurige steekjes had aangebracht, was gepromoveerd van herinnering in de kast tot hoofdjurk der grote gebeurtenissen. Na de jurk volgde een vondst in de kringloop: een doe-het-zelfboek van textielkunstenaar Janet Bolton, getiteld: Een deken van lapjes. Op de omslag stond een foto van een quilt vol kolderieke dieren, met de hand in elkaar gezet door middel van kleine steekjes en van het kaliber: dit kan een kind. Thuis googelde ik Janet Bolton (Engeland, 1942), en daar ontvouwde zich een perpetuum mobile dat al decennia lang draaiende was, op Pinterest en op handwerkblogs. Boltons werk is zowel kunst als vaardigheid. Haar beelden zijn uit proportie en toch direct herkenbaar als universele geneugten: een schaap in de wei, een rood-witte vuurtoren, een norse kat. Vreugde op een lapje. Diezelfde avond stikte ik met kleine steekjes een paard op een gestreepte ondergrond, met hulp van Boltons patroon uit het boek. En dan was er nog de ontdekking van de Britse kunstenaar Molly Martin, schrijver van het boek The Art of Repair. In haar werk wordt de connectie tussen repareren en borduren zichtbaar. Met lapjes afkomstig van oude kledingstukken dicht ze op oogstrelende wijze kleine en grote gaten door middel van traditionele technieken, zoals Indiase kantha en Japanse sashiko.
Aldus vul ik tegenwoordig de gaten in mijn tijd: in de trein, op de passagiersstoel, aan de zijlijn van dingen die mijn kinderen doen, tijdens een film. Dat naald en draad een glansrol spelen in wat voor mij een niet meer te missen bezigheid is, lijkt uit de lucht komen vallen, maar dat is het, uiteraard, niet. Sinds mensenheugenis - sinds een slordige drieduizend jaar vóór de jaartelling is de inschatting, brengt men borduursels aan op stoffen. Over de hele wereld bestaan talloze borduurtechnieken- en verschijningsvormen, die eeuwen geleden werden uitgevonden, onder invloed van het materiaal dat voorhanden was. Borduren is van alle tijden, maar brengt nu zichtbare joie de vivre teweeg dankzij sociale media, die overigens vaker een dankbare rol vertolken in het opschalen van een verschijnseltje op Pinterest tot een serieuze trend.
Het artikel gaat nog verder, veel verder:
over het Franse Knoopje en École Lesage (waarover je alles kunt leren van Marjolein van der Heide - Broderie d'Art)
Ook over het gebruik van stoffen, motieven, kleur en identiteit. En de rol van sociale media waar je voorbeelden en inspiratie kunt opdoen.
Er worden textielkunstenaars in het licht gezet met daarbij, handig, de accounts dat je ze kunt volgen.
Wat we al wisten, staat nu toch maar weer eens in het zonnetje, dat handwerken he-le-maal van deze tijd is. Waar je je op meerdere fronten goed bij kunt voelen.
Het is de moeite waard het artikel te lezen.
Ook staat er een voorbeeld met handleiding bij om direct zelf aan de slag te kunnen.
De Volkskrant van zaterdag 11 september 2021. Online editie: deze link volgen, pagina 164
“Tijdens deze periode, heb ik geprobeerd collectieve inspanningen een nieuwe dimensie te geven. Ondanks de nadelen van afstand heeft deze periode die een ander perspectief gaf aan ons dagelijks leven ons toch kracht en fantasie gegeven,” zegt Maria Grazia Chiuri die voor deze Cruise-show heeft gekozen om haar creatieve passie opnieuw te verbinden met de regio Puglia, een regio die haar nauw aan het hart ligt.
Ze vertelt over haar motivatie om voor deze regio te kiezen als inspiratiebron. Het is een regio waar de roots van haar familie liggen. Zij voelt zich verbonden met en bewondert de regionale traditie, de kunst en het ambachtelijke vakmanschap. Daarin zocht ze inspiratie om de collectie en de daarbij horende show te ontwikkelen en te laten stralen. Een show waarmee zij een eerbetoon maakt aan haar geliefde land en het waardevolle vakmanschap door ook te verwijzen naar en samen te werken met.
© Film by Edoardo Winspeare
Bron: Dior
![]() |
| Zeeuws Museum |
![]() |
| Christien Meindertsma |
![]() |
| Antoine Peters |
![]() |
| Disk voor een vlechttechniek die Kumihimo heet. |
![]() |
| De Kumihimo Disk gemaakt van een papieren bord. Idee; myheartbead.com |