26 mei 2016

Boro en sashiko - trend wereldwijd

Japan is hot. Veel mensen laten zich de laatste tijd inspireren door Japan. Op het gebied van eten, literatuur, manga en textiel.

Japan is een eilandenstaat en bestaat uit bijna 7000 eilanden. Je kunt je voorstellen dat er een 'japanse cultuur' is, maar dat er nog heel veel onderscheid is tussen verschillende eilanden.

We kennen de kimono, de furoshiki - een tas, Komebukuro - een rijstzak, boro en sashiko.

De Kosode is een veel gedragen kledingstuk en lijkt veel op de kimono. Maar de Kosode wordt ruimer, losser gedragen en is in verschillende lengtes. Daarbij wordt een Obi gedragen. Niet om het kledingstuk te sluiten maar voor de sier. De mouwen zijn aanmerkelijk smaller dan bij de kimono.

De yukata is een zomeruitvoering van een kimono-lijkend kledingstuk. Van katoen en wordt door mannen en vrouwen en losjes gedragen.
De haori is een yukata maar wordt alleen open gedragen.

Je ziet; inspiratie te over. Dan hebben we het alleen nog maar over een paar kledingstukken.

Maar hier gaat het vooral over boro en sashiko. Boro kun je omschrijven als een vorm van japans patchwork.

Deze techniek werd gebruikt voor o.a. jasjes die vooral door, arme, vissers werd gedragen. De slijtageplekken of gaten die erin vielen door het intensieve gebruik, werden gerepareerd door er een lapje op te naaien. Het opnaaien van het lapje gebeurde door rijgsteken te maken met een katoenen draad. Men ging maar door met verstellen, lapje over lapje. Daardoor werd het kledingstuk ook warmer, een bijkomend voordeel. Wij zouden het herstellen of, waar nodig, verstellen noemen. Het is niet onwaarschijnlijk dat ons woord 'opgelapt' hiermee ook te maken heeft.

De rijg- of borduurtechniek heet sashiko. Wat rijstkorrel betekent. Inmiddels wordt deze techniek niet alleen meer in functionele vorm gebruikt maar ook om motieven te borduren. Wel nog steeds met sashiko garen (katoen) op katoenen stof. Of tegenwoordig veel denim.

Het VeelZijdeg Collectief is een groep die zich bezig houdt met textiel. Onder leiding van Iny Hummelink werken zij vier keer per jaar samen aan een thema. Dit jaar was dat boro en sashiko. En alle variaties op dit thema.
Dit jaar is afgesloten met een tentoonstelling in de Koppelkerk in Bredevoort.





















24 mei 2016

22 mei 2016

RHS Chelsey Flower Show 2016

Dit jaar zal er tijdens de RHS Chelsea Flower Show een rode loper van klaprozen zijn met aan beide zijden klaproosvelden.

Installatie in aanbouw in de tuin
van het Royal Hospital
Foto: Mark Kehoe
Meer dan 300.000 gehaakte klaprozen zijn 'geplant' en zijn een prachtig gezicht in de tuin van het Royal Hospital. Deze tuin van gehaakte klaprozen is naar een idee van Australische ontwerper Philip Johnson. Hij won in 2013 Best Show Garden. Het schijnt adembenemend mooi geworden te zijn, al die duizenden klaprozen op 2000 m2.

Philip Johnson met een creatieve staat van dienst van meer dan twintig jaar, staat bekend als pionier van het Duurzame Australische Landschapsontwerp.
Dit ontwerp sluit aan bij een eerdere installatie op Melbourne's Federation Square op Anzac Day 2015. Anzac:  Australian and New Zealand Army Corps.

Lynn Berry, Margareth Knight en Philip Johnson
Foto: RHS
De uitvoering van dit project light bij textielontwerpers Lynn Berry en Margareth Knight. Zij besloten mee te doen en 120 klaprozen te haken. Als eerbetoon aan hun vaders die allebei in de Tweede Wereldoorlog hebben gevochten. Deze gehaakte klaprozen sprak heel, heel veel mensen aan die mee wilden doen.
Al heel snel groeide het getal van honderdtwintig tot ver boven de driehonderdduizend gemaakt door ongeveer 50.000 deelnemers wereldwijd.

Foto: Mark Kehoe

Foto: Mark Kehoe

Elke klaproos staat voor een herinnering
Foto: RHS
Deze unieke, hangemaakte klaprozen zijn een eerbetoon aan allen die dienden in oorlogen.
De klaprozen zijn de 'draad van verbinding' met de mannen en vrouwen, strijdkrachten, die gevallen zijn. De klaprozen zijn gehaakt door mensen uit diverse culturen, landen / steden en in de leeftijd tussen 2 en 102. (Aldus de organisatie)


* De klaproos is een symbool dat gebruikt wordt bij Remembrance Day in het Verenigd Koninkrijk en de Gemenebest landen. Hiermee worden de gevallenen van de Eerste Wereldoorlog en alle oorlogen en gewapende conflicten die daarop volgden herdacht.

** In 1915 werd het "Australian and New Zealand Army Corps", kortweg, ANZAC, gevormd. Deze eenheid nam deel aan een operatie om Istanboel te veroveren. Hun invasie begon, en eindigde, met een landing op het strand van Gallipoli op 25 augustus 1915.


20 mei 2016

Weersverwachting


Zo ziet de weersverwachting er op dit moment uit met betrekking tot woensdag 25 mei.

Dat komt goed uit. We zitten dan in het MuseumCafé én de tuindeuren gaan open. Wanneer de zon gaat schijnen en we uit de wind zitten, vaak het geval in zo'n mooie ommuurde stadstuin, kunnen we heerlijk buiten handwerken.


18 mei 2016

Handwerken in Goes en Waddinxveen

Kort nadat Handwerkcafé Zwolle van start is gegaan, bijna 10 jaar geleden, is ook Handwerkmuseumcafé Goes geopend. Mevrouw Kruitbosch, initiatiefnemer, is destijds in Zwolle geweest en we hebben gesproken over mogelijkheden.
Zij heeft met andere gepassioneerde handwerksters veel tijd en werk gestoken in de opzet van hun handwerkcafe. Met als resultaat ook een al jaren goed bezochte handwerkcafé. Zij hebben Museum De Bevelanden in Goes als thuisbasis.

Mocht je dit handwerkcafé ook eens willen bezoeken ga dan de tweede maandagmiddag van de maand naar Museum De Bevelanden aan de Singelstraat 13, 4461 HZ Goes.


Ook in Waddinxveen zit een buitengewoon goedlopend Handwerkcafé.
Dit handwerkcafé is bovendien iedere woensdagmiddag vanaf 13.15 tot 16.00 uur geopend en staat onder de bezielende leiding van Lilian Kok.
Hier worden veel thema's georganiseerd. Zo hadden ze het grote Open Zomen Festival en zijn ze nu bezig met 'Jannie leert reticella'. 
Adres: Regenboogschool, Catslaan 3, Waddinxveen

Handwerkcafé Waddinxveen


16 mei 2016

Blije en trotse eigenaar

Een tijd geleden stond er een foto op deze blog met de ondertitel 'blauwe trui in motief Hindeloopen'. De oplettende kijker en/of visserstruien-kenner zal gezien hebben dat die info niet klopt.
Het betreft een 'leesfoutje' in het patroon. Desalteniettemin is het een mooie trui.



De trui in het juiste motief 'Hindeloopen' is inmiddels af en afgeleverd aan blije en trotse eigenaar.
De eigenaar, A, is geboren en getogen en woonachtig in Duitsland. Maar heeft sinds zijn vroege jeugd een band met de stad Hindeloopen. Het water met de wind in de de zeilen is ook zijn wereld. We hadden het over historie, traditie en erfgoed. En kwamen al gauw uit op de truien. Mede naar aanleiding van het boek Visserstruien.

Er volgde een stilte nadat de vraag was gesteld of A zo'n trui in bezit zou willen hebben. Een trui met symboliek en een verhaal. Al snel sloeg de stilte om in een opgetogen reactie. Een eigengebreide 'Hindeloopen'? Dat aanbod sloeg hij niet in de wind.

Inmiddels is de 'Hindeloopen' afgeleverd. Gebreid van LéttLopi in Lapisblá Samkemba (1403). We hebben getoast op de rode draad;  - Hindeloopen -,  verhalen met herinneringen, toekomst en vriendschap.


24 april 2016

Pure Eenvoud

 

Sabahar, Ethiopië, levert handgemaakte, eco-bewuste, producten.

Geïnspireerd door de traditionele weefmethoden in Ethiopië, maakt Sabahar buitengewone mooie producten. Zij maken accessoires als sjaals maar ook linnengoed. Daarbij gebruiken ze uitsluitend lokaal verbouwde zijde en katoen. Sabahar is een van de heel weinige ondernemingen die uitsluitend zijde en katoen uit Ethiopië verwerkt.

Al het werk wordt met de hand gedaan. Het voorbereiden van zijde en katoen opdat het verwerkt kan worden. Maar ook het spinnen en weven van het doek.


Omdat de nadruk ligt op eenvoud en puur van het materiaal én het proces is het mogelijk deze unieke stukken te maken.

In het filmpje zie je hoe er bij Sabahar gewerkt wordt. 




15 april 2016

FEESTELIJK!!

Het wordt een feestelijke dag, Koningsdag in Zwolle. Het Koninklijke gezelschap komt onze stad vereren met een bezoek én het hele land kijkt mee. Laten we dus goed voor de dag komen!

Handwerkcafé Zwolle organiseert een workshop om jouw persoonlijke versiering – onderscheiding - te maken om er op deze dag, extra, feestelijk uit te zien!


Op zaterdag 23 april gaan we een versiering maken in de Koninklijke Kleuren. We maken een rozet die je kunt opspelden. Maar die je ook heel goed kunt verwerken in een ketting of gebruiken als haarversiering.

Om aan de workshop mee te kunnen doen hoef je geen handwerkervaring te hebben.
Tijdens de workshop leer je hoe je de stoffen verwerkt en met gebruik van naald en draad aan elkaar zet.  Waarna het geheel wordt verstevigd en afgewerkt tot een mooie rozet.
Vaardige vingers is wel een pré.

Vind je dit leuk en wil je meedoen? Dat kan!
Meld je even aan via handwerkcafezwolle@hotmail.nl

Je kunt natuurlijk ook met een groepje, zussen, buurvrouwen of vriendinnen aan deze activiteit deelnemen.

Zaterdag 23 april – aanvang 13.30 uur
Stedelijk Museum Zwolle, Melkmarkt 41
Kosten workshop: € 7,50 inclusief materialen en een kop koffie of thee.

14 april 2016

Schwarzwälder Bollenhut en Schäppel

Tot de traditionele klederdracht in het Zwarte Woud hoort ook een hoed. Wat we het meest zien is het hoofddeksel de 'Bollenhoed' Die is het meest bekend geworden. Op deze hoed zijn 14 bollen bevestigd. Weliswaar ligt de één een beetje over de ander, maar het zijn er veertien.

Bollenhut
De kleur is ook van belang. De hoed met rode bollen wordt gedragen voor de eerste keer door meisjes gedragen tijdens het communiefeest aansluitend alleen nog door ongetrouwde vrouwen. Die, wanneer ze getrouwd zijn, zwarte bollen gaan dragen.
De hoeden kunnen tot twee kilo wegen en worden tot op vandaag met de hand gemaakt door hoedenmaaksters.

Deze hoed staat voor een algemeen beeld in het Zwarte Woud. Maar wat maar weinigen weten is dat de Bollenhoed oorspronkelijk behoort tot de klederdracht uit Gutach. En maar in drie gemeenten gedragen mag worden. Te weten: Gutach, Horberg-Reichenbach en Kirnbach.

Maar dan heb je ook nog de Schäppel. De Schäppel is een Bruidskroon. Het hoofddeksel dat gedragen wordt door vrijgezelle, jonge vrouwen op Feest- en Hoogtijdagen. Voor de laatste keer tijdens hun trouwdag. De Schäppel is een teken van reinheid. Maar ook; hoe uitbundiger het hoofddeksel, hoe rijker de familie.

Schäppel
Na het trouwen in de kerk zet de bruid de Bruidskroon af en hangt hem boven de tafel waar het bruidspaar zit. Dit als teken van vrede.
Vroeger waren de kronen van voornamelijk dennentakken, kruiden met een toevoeging van (gedroogde) vruchten. Pas veel later werden er kostbaardere materialen gebruikt. Kralen, parels, zilver en goud. Maar ook spiegeltjes. Die werden aan de gehele onderrand aangebracht waarop de kroon rust. En ook helemaal bovenop de kroon. Dit moet de boze geesten weren.

Je begrijpt; hoe uitbundiger de kroon, hoe rijker de familie. Als je tot de minderbedeelden hoorde en toch mee wilde doen, kon je ook wel een Bruidskroon lenen bij een rijke familie. De huur werd dan betaald in bijvoorbeeld een deel van de opbrengst van de oogst.
Soms kon je de kroon lenen via de gemeente of de kerk. De kroon was dan minder uitbundig maar ook minder prijzig.

Tegenwoordig worden de Bruidskronen weer meer gedragen samen met de traditionele kleding.


In Gutach woont nog een hoedenmaakster met specialisatie Schäppel. Haar naam is Friedhilde Heinzmann.
Om een frame bevestigt ze kralen, pareltjes, spiegeltjes en andere versiering. Alles wordt vastgezet met zilverdraad. In ongeveer honderd uur maakt ze een prachtige creatie.

Friedhilde Heinzmann aan het werk
Mocht je op zondag 12 juni in de buurt zijn van het openluchtmuseum in Gutach, -  het Schwarzwälder Freilichtmuseum Vogtsbauernhof -  laat je dan door Friedhilde Heinzmann op de hoogte brengen over alles wat met de Schäppel te maken heeft.
Zij verzorgt demo's en vertelt over haar vak tussen 10.00 en 17.00 uur.

12 april 2016

Blij?

Twee weken geleden viel er plotseling een naaimachine uit de lucht. FIJN!!!!
Weliswaar een oude, maar heel krachtige - electrische -  naaimachine. Helemaal geschikt om ook zwaardere materialen te naaien. Zoals stevige gordijnstoffen, zeildoek of leer.

 't Gaat hier om een Melson, in een lang verleden aangeschaft bij naaimachinehandel Ohler aan de Prinsestraat in Den Haag.
'Van een kwaliteit zoals dat tegenwoordig niet meer gemaakt wordt', zou Helena Z. gezegd hebben.

Het machien op tafel gezet. Stekker in het stopcontact gedaan en wat denk je?
Rook, - heel  - veel - rook.
Dus dat gaat 'm niet meer worden. Bovendien zou er zo veel aan gesleuteld moeten worden, dat het de investering niet waard zou zijn.

Dus, de zeilen gaan niet door. Eventueel de gordijnen nog, maar dan wel rookgordijnen!

08 april 2016

Traditie en Toekomst

Er is ongelooflijk veel kennis en vakmanschap in de textielwereld wereldwijd. Handwerkcafé Zwolle draagt een klein steentje bij aan het behouden en doorgeven van cultureel erfgoed.

Handwerkcafé Zwolle biedt een platform voor verbinding, uitwisselen en doorgeven van kennis. In samenwerking met Stedelijk Museum Zwolle en bijvoorbeeld kunstenaars of andere belanghebbenden.

Het is jammer dat handwerken, al jaren, geen deel meer uit maakt van ons basisonderwijs. Handwerkcafé Zwolle biedt regelmatig workshops aan die voor m/v vanaf 12 jaar geschikt zijn. Het is goed, maar vooral leuk, om op jongere leeftijd met textiel in aanraking te komen.

Ook de workshop Feestelijke Versiering is geschikt voor jongeren die kennis willen maken met textiele werkvormen.


Meer en meer krijgen textiele werkvormen wereldwijd aandacht en wordt het belang van het behoud ervan onderstreept.

Bijvoorbeeld School of Human Ecology in Wisconsin/Madison. Kijk hier een filmpje.

Maar ook in Japan wordt er met zorg en kennis gewerkt.
Op dit moment wordt er geborduurd. Bekijk het filmpje om te zien wat eraan voorafgaat.




06 april 2016

Zwolle - Prachtige Stad

Op Koningsdag, 27 april, tonen Zwolle en de Zwollenaren zich. Maar, dan zal een klein deel van de stad in beeld gebracht worden.  Ook op 'gewone dagen' is het in Zwolle heel goed toeven.



Kom eens naar Zwolle en combineer een middag Handwerkcafé Zwolle met 'de stad'.


Filmpje is van:  Zwolle Tourist Info


01 april 2016

Haal meer uit je kast

Houd je wel van kleding maar ben je niet dol op ‘fast fashion’?
Doe dan mee aan een ‘Haal meer uit je kast’ event bij DierbaarGoed in Arnhem.


Je krijgt inspiratie, tips en voorbeelden om op een creatieve en duurzame manier met je garderobe om te gaan. En je gaat zelf aan de slag in ons atelier.



Onder deskundige begeleiding geef je kleding die je hebt meegebracht een make-over of andere look. Je gaat naar huis met nieuwe mogelijkheden en kledingstuk(ken) die je zelf een upgrade hebt gegeven.

Wie weet komt het tot een mooie kledingruil!

  • Datum: zaterdag  30 april, van 11.00 tot 17.00 uur
  • Locatie: DierbaarGoed, Arnoudstraat 7 in Arnhem
  • De prijs is € 65,-  Dit is inclusief basismateriaal, lunch en koffie of thee
  • Aantal personen: 4 tot 6
  • Zelf meebrengen: kledingstukken (max. 3) waar je mee aan de slag wilt gaan en 2 tot 3 kledingstukken die je niet meer draagt en die je eventueel kwijt wilt

27 maart 2016

New York Times met artikel

In de New York times - Regio, staat een artikel over de knopenwinkel - Tender Buttons

Cure for the Lost Button



Globaal vertaald staat er:

Als alles om ons heen zou worden vernietigd en de knoop zou overblijven, zou die een goede weergave zijn van de mens gedurende de laatste eeuwen.
Het zijn miniatuurweergaven van de Franse Revolutie, de aanleg van spoorwegen, walvissen, reizen en dieren.
Dit is de opzet van de winkel Tender Buttons. Een winkel aan de Upper East Side van Manhattan met alleen maar knopen. Miljoenen knopen. Bijeengebracht sinds de 60er jaren door de eigenaren Millicent Safro en Diana Epstein.

"We maakten reizen over de hele wereld om rariteiten maar ook kleine schatten te vinden", zei mevrouw Safro, die inmiddels in de zeventig is. Mevrouw Epstein in in 1998 overleden.
"Het is eigenlijk een raar idee om te gaan reizen op zoek naar een knoop."



De winkel is gevestigd aan 143 East 62nd Street, waar voornamelijk modernere knopen verkocht worden. Maar er zijn ook de klassiekers, een hoornen knoop met vier gaten, voor avondkleding te koop. Allemaal netjes opgeborgen in kartonnen dozen met daarop kleurcodes en suggestieve namen aangebracht door Mevrouw Safro. Neem nou de 'metallic -  gegraveerde waterlelie met architectonische krul - uit 1950'.

In kastjes liggen ook knopen van waarde voor verzamelaars. Sommige hebben een geschatte waarde van duizenden dollars.
Knopen die gemaakt zijn voor de inauguratie van George Washington en knopen ten tijde van de Burgeroorlog. Maar ook grappige exemplaren van net na de depressie. Zij hebben ook een eigennaam "Goofies".
In 1991 hebben de dames een boek uitgeven onder de naam "Buttons". In het voorwoord schreef Tom Wolfe; Tender Buttons is geen winkel maar een knopenmuseum waar je teruggaat in de tijd om door te kunnen gaan.
Oorspronkelijk, in 1964, was de knopenwinkel een eindje verderop. Maar al sinds 1968 hang de 'uithang-knoop' op het huidige adres. Sindsdien hebben een aantal bekende dames waaronder Joan Collins en Julie Andrews hier aankopen gedaan.




Klanten komen binnen met, de inmiddels overbekende zin, "ik heb een knoop verloren en zoek er een bij". Dat lukt in deze winkel altijd. Meestal is er keus uit meerdere. Dan zegt de verkoopster, met meer dan 20 jaar ervaring, 'ga voor de eerste indruk'. Dan klopt het.
Mensen uit de buurt zijn hier klant maar ook toeristen uit Tokyo die over de winkel hebben gelezen in een reisboek. Er worden knopen gekocht passend bij een kostuum voor een C.E.O. of een acteur.
Mensen vinden het heerlijk 'verloren' te raken in deze knopenwereld.

Tender Buttons is een bijzondere wereld waar mensen ook dingen zeggen die ze anders niet zouden zeggen. Sommigen komen juist vóór dat ze naar de tandarts of psycholoog gaan. Of er net zijn geweest. Ooit gebeurde het een keer dat een man informeerde naar zijn vrouw en ze toe moesten geven. "Ja, uw vrouw was de hele middag in de knopenwinkel en luisterde opera.

Dit artikel stond in the New York Times op 27 maart 2016 op pagina MB3 met titel;
Cure for the Lost Button.
Artikel is geschreven door Annie Correal
De foto's zijn gemaakt door en eigendom van Emon Hassan

26 maart 2016

Voorjaar en zomer '16


Maart

Het was weer reuze gezellig woensdag. Veel deelnemers hebben de moeite genomen om te komen. Fijn! Want Handwerkcafé Zwolle maak je tenslotte samen. 

Er was heel veel te zien, te overleggen, ervaringen uit te wisselen en gekletst. Vandaar dat er maar een paar plaatjes zijn om te kijken.


Hierboven zie je een project in uitvoering. Een triptiek of toch niet? De gedachten die opkomen gaan over en weer. Het werd een geanimeerd gesprek en we blijven volgen hoe dit verder gaat.


Vaardige vingers die een schattig breiwerk maken voor een heel klein mensje.


Het Randje per Week is geen randje meer. Maar omdat het project onder deze naam gedurende de twee jaren dat het nu loopt grote bekendheid heeft gekregen, is besloten het zo te blijven noemen. De randjes zijn vervangen door letters. Rijen letters in alle soorten en maten. Met wel daarom heen.......... een randje. Hierboven zie je de vorderingen.



Dit wordt heel fijntjes. Eén over één wordt er geborduurd. Eén borduurdraad over één linnendraad.
Dat is wanneer je met DMC garen borduurt, je één draadje tegelijk uit het 'bosje' van 6 draden gebruikt.


Een práchtige combinatie van kruissteken met Perzisch ajour in diverse blauwtinten. Het borduurwerk is gespannen en aan de achterkant tegengezoomd. Bovendien aan alle vier zijden recht op de linnen draad alsof daar ook een ajournaad  loopt. Tot in alle details afgewerkt.

De verhalen zou je zelf willen horen. Daarom wordt aangeraden vooral te komen naar Handwerkcafé Zwolle. De eerstvolgende keer is 20 april a.s. 

22 maart 2016

LandIdee

Het zusje, Wolcafé Zwolle, is vermeld door LandIdee.

Het is fijn te zien dat er aandacht wordt gegeven door dit magazine. Een magazine voor genieters van binnen- en buitenleven: wonen, tuinieren, dieren, natuur, koken en creativiteit, zoals ze zelf zeggen.



In Wolcafé Zwolle ben je welkom om bijvoorbeeld wol te spinnen - breng jouw eigen wiel of tol mee-, te breien, haken of iets anders te doen waarbij je wol verwerkt.

Neem hier eens een kijkje waar ook de agenda staat.




20 maart 2016